‘Mijn brein werkt traag.’
Zo leg ik het deze keer maar uit. Het is niet helemaal waar want mijn brein maakt eerder overuren, maar als je het resultaatgericht bekijkt lijkt het soms wat traag.

Dat komt omdat ik dingen diepgaand verwerk. Alles wat ik zie, hoor, ruik en wat gezegd is moet een plekje krijgen. En dat duurt even.

Ook het maken van beslissingen is voor mij soms ingewikkeld omdat de verschillende perspectieven en opties goed moeten worden bekeken.

Het zijn kenmerken die horen bij HSP (High Sensitive Person) en sinds ik ontdekt heb dat ik nogal wat kenmerken daarvan heb, begrijp ik beter hoe veel dingen voor mij werken. En voel ik ook de ruimte en de acceptatie in het (in mijn ogen) anders-zijn. Ik ga niet in elk gesprek uitleggen wat HSP is, maar ik leg wel vaker uit hoe ‘iets voor mij werkt.’

We hadden een overleg. Over een project in de kerk. Ik was blij dat we al zover gekomen waren, dat er al zoveel werk verzet is. Sommige onderdelen dwaalden nog een beetje rond in mijn hoofd. Als kledingstukken die nog niet aan hun haakje zijn gehangen. Omdat ik mijn mening er nog niet helemaal over had gevormd of omdat ze nog niet helemaal uitgewerkt waren.

En toen kwam daar iemand met de volgende stap. Hup, en door. Op dat moment vond ik het zinvoller om te zeggen hoe het voor mij werkt. Zinvoller dan te zeggen dat ik het niet met iemand eens ben. Want dat was niet zo.

‘Mijn brein werkt traag.’

In eerste instantie vonden ze het heel grappig dat ik het zo formuleerde. Maar het opende wel het gesprek.

Ik vond het heel prettig dat die andere persoon ook heel eerlijk zei: ‘Maar voor mij werkt het juist prettig als er wel vast over het vervolg nagedacht wordt.’

En in onze verschillen voelde ik dan toch verbondenheid.

Omdat we elkaar willen begrijpen.

We niet gingen discussiëren over wie er gelijk had of hoe het nu preciest moest.

En dat is de basis van een gesprek.

Ben je je ervan bewust dat hoe jij de wereld ervaart ook maar een beeld is van hoe jij gevormd bent?
Kan je het opbrengen om te zien dat diezelfde wereld er voor een ander heel anders uitziet?
En ben je daar nieuwsgierig naar?
Luister je oprecht?

Dat diepgaande verwerken betekent ook dat het iets langer duurt voordat ik na zo’n overleg dan in slaap val. ‘Heb ik het goed gezegd, heb ik niemand gekwetst?’

Dat ik er een paar dagen later nog een blog over schrijf.

Tot ik ook kan zeggen: Hup, en door!