Keuzes

Waarom vinden we keuzes maken zo moeilijk? Zijn we bang iets te missen als we het één wel doen en het ander niet? Of vinden we dat we vooral maar veel van alles tegelijk moeten doen omdat we denken dat het zo hoort? Levert het ons iets op, dat niet-kiezen? Zelfs mijn 15-jarige dochter roept het als ze ’s morgens voor de kast staat: ‘Mam, ik heb keuzestress!’

Willen we al die opties openhouden omdat ons dat zekerheid en houvast geeft? Zoveel mogelijk lijntjes openhouden zodat je jezelf niet de schuld kan geven dat je verkeerd gekozen hebt?

Ik denk dat veel mensen hierdoor vastlopen. Want door maar alles te doen weet je vaak niet meer wat je zelf echt wilt. Ik probeer mijn coachees in te laten zien dat er geen verkeerde keuzes zijn. Wat is het ergste wat er kan gebeuren als je er voor kiest één bepaalde richting op te gaan in plaats van vijf tegelijk? We willen graag controleren wat niet te controleren valt. En dat geeft onrust en stress.

Denk een na over de vraag waar je heel blij van wordt. Maar dan echt heel erg blij. Dat je er een glimlach van op je gezicht krijgt, er een beeld bij hebt en je het voelt in je hele lijf. En houd dat gevoel dan eens een tijdje vast! Misschien vind je het dan de volgende keer net iets makkelijker om ergens ja of nee tegen te zeggen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *