Een tijd geleden kocht ik een pannenkoekplant. De meeste plantjes houden het hier niet heel lang uit, maar sinds ik deze heb én hem de juiste aandacht en verzorging biedt, groeit hij fantastisch. Hij is inmiddels zo groot dat ik hem ben gaan stekken. Ik haal kleine stukjes plant uit de omliggende aarde, laat die wat wortel schieten in water en na een paar weken heb ik een nieuw plantje. Een intrigerend proces.

Tegelijk met die pannenkoekplant had ik ook een ander plantje gekocht. Misschien wist ik niet goed wat dit plantje nodig had of misschien gaf ik die andere teveel aandacht. Of misschien was het gewoon een wat lastiger geval. In ieder geval dacht ik er laatst over hem maar weg te gooien. Dor hangende blaadjes, rare takken.Lelijk, dat wordt vast niks meer.

Eind vorige week voelde ik me een beetje dat tweede plantje. Het was voorjaarsvakantie maar de fut en de rek was er uit. Ik had geen inspiratie om ook maar iets te ondernemen en toen het ook nog eens een hele middag ging regenen ben ik in mijn bed gekropen en heb het dekbed over mijn hoofd getrokken.
Ik wist niet meer wat het moest worden.

In de loop van deze week veranderde dat gevoel. Omdat ik in de ochtend niet meer les hoef te geven aan Sil ontstaat er ineens weer heel veel ruimte. De eerste twee dagen was ik bezig met het afronden van veel ‘losse eindjes’ wat al heel veel voldoening gaf. Maar de echte voldoening kwam toen ik mezelf weer wat water en pokon ging geven. Getipt door mijn zus ben ik het ‘groeiprogramma’ van ICM terug gaan kijken. Opgezet om je te inspireren tijdens de lockdown.

Door tijd te nemen om deze webinars te kijken, door te lezen over positieve psychologie, maar ook door kennis te maken met meditatie, ben ik weer meer bij mezelf. Terug naar de kern van wie ik ben, wie ik mag zijn, los van alle rollen die ik op me neem. En ontdek ik waar ik voor sta en vanuit welke kracht en energie ik wil werken. Het was alsof ik een congresweek had gehad en boordevol nieuwe inzichten weer naar huis ging, zin om dit alles te delen.

Ooit wilde ik mijn praktijk namen als ‘Groei’ of ‘Bloei’ geven. Daar waren er al meer van en ik vond het niet origineel genoeg. Toch geeft het de kern weer van wat coaching inhoudt.

Oprechte aandacht, liefde, wat water en wat pokon. Zodat je kan groeien en bloeien. Die plant die is er al. Jij hebt het al in je. Geef het de juiste aandacht. En voor je het weet komt er zoveel moois uit voort dat er in de aarde om je heen nieuwe plantjes gaan groeien en bloeien.