Lyobomirsky, hoogleraar psychologie aan de universiteit van Californië, stelt dat 50% van ons geluksgevoel genetisch is bepaald. Onze levensomstandigheden bepalen maar tien procent van ons welbevinden. In de overige 40% is winst te behalen: daar hebben we zelf invloed op. Ik vind dit een interessante verdeling. Met name omdat ik vaak iets somberder aankijk tegen de dingen dan Peter. Dat is gewoon aanleg. Dat gedeelte kan ik niet veranderen. Ook die tien procent is interessant. Vaak denken we: als ik dit of dat heb, die vakantie kan boeken, de juiste man ontmoet, daar kan wonen….. Maar na een tijdelijke opleving zak je dan toch naar je basisniveau van geluksgevoel.

We hoeven niet persé op zoek naar een zo gelukkig mogelijk leven. De minder fijne kanten, de zwarte randjes, het hoort erbij. Maar als je weet dat je voor een deel invloed kan hebben op hoe je je voelt, zou je dat dan niet willen proberen?

Een aantal manieren om dat gevoel op te krikken:
-zorgen voor jezelf (voor je ziel en je lichaam)
-jezelf niet vergelijken met anderen
-dankbaarheid tonen-vriendelijk zijn
-werken aan je doelen
-sociale contacten koesteren

Mooi toch om te weten dat corona invloed heeft op ons leven, maar dat het er uiteindelijk om gaat hoe we ermee dealen?